Elżbieta Batory - kobieta, która nie zawahała się przed niczym. Robiła wszystko, żeby być najpiękniejsza i wiecznie młoda... Jak to się stało, że z jej ręki zginęło mnóstwo niewinnych dziewic? Dlaczego zabijała? Czy Dracula zasługuje na miano "Wampira", czy przypadkiem Batory nie powinna zostać nazwana takim mianem?
Może zacznijmy od początku...
Elżbieta urodziła się 7 sierpnia 1560 roku w jednym z najbardziej znanych rodów arystokratycznych. Ów ród sam zajmował bardzo wysoką pozycję w ówczesnej hierarchii. Batory była księżną Węgier, która w młodości otrzymała staranne, wszechstronne wykształcenie, jakie przystawało na przedstawidzielkę arystokratycznego rodu. Nie można powiedzieć, że uczyła się tylko po to, bo "tak przystało", lecz była wyjątkowo inteligentna, potrafiła płynnie władać trzema językami: łaciną, niemieckim i węgierskim. Elżbieta Batory często miała napady gniewu, co bardzo martwiło jej rodziców. Grzegorz - jej ojciec, był pastorem, który poślubił swoją kuzynkę Annę. Razem zamieszkali w Esced, gdzie urodziła się i wychowała, Elżbieta.
Trzeba także powiedzieć, że my, Polacy na te wszystkie morderstwa, o których opowiem Wam później, patrzymy zupełnie inaczej, stawiamy je w innym świetle, ponieważ gdy Elżbieta miała lat dwadzieścia pięć, jej bliski krewny - Stefan Batory - został królem Polski. Spokrewniona była również z ludźmi chorymi na epilepsję, czy psychicznie chorych i to może zaważyło, że Elżbieta dokonywała strasznych czynów...
Jak zapewne wiecie, zwyczaj w ówczesnych latach był taki, że młode panienki - prawie jeszcze dzieci - wydawano za mąż. Tak więc w roku 1573 Elżbieta została zaręczona z dwudziesto pięcio letnim, Ferencem Nádasdy, "Czarnym Bohaterem Węgier" - jak zwali go inni. 8 maja 1975 - gdy Elżbieta miała lat piętnaście - odbył się jej ślub z narzeczonym, na zamku Varranno. Młode małżeństwo zamieszkało w zamku Sarvar, rodzinnej posiadłości Nádasdy, na Węgrzech.
Trzeba powiedzieć, że Elżbieta odznaczała się niezwykłą, nadprzeciętną urodą: blada cera, piękne, czarujące oczy i bujne, gęste włosy...
Elżbieta nie chciała mieć takiego życia jakie dostała. Jej mąż był rasowym wojownikiem, który traktował ją tak, jakby jej nie znał. Ferenc jako żołnierz musiał większość czasu spędzać poza domem, wciąż wyruszając na jakieś wojny.
Od czasu do czasu wpadał do domu przesiąknięty zapachem końskiego łajna, potu i krwi, dlatego też zarządzanie posiadłością, przekazał swojej małżonce. Wtedy właśnie Elżbieta zyskała władzę, znęcała się nad swoimi poddanymi i służbą. Okrucieństwo jej nie miało granic.
Ferenc nie wiedział, że jego żona - stojąca zawsze u jego boku - to istny potwór. Pewnego razu przechadzał się po parku, który znajdował się obok zamku, spostrzegł zupełnie nagą dziewczynęmuch, oblepiły ciało. Dowiedział się od żony, że owa służąca została ukarana w ten oto sposób, za kradzież owoców z ich ogrodu. Nigdy nie chciał wierzyć służbie, gdy opowiadali mu o dziwadłach Elżbiety, wszystko zawsze potrafił obrócić w żart. Nie wiedział tego, co jego żona wyprawiała.
Około roku 1585 Elżbieta urodziła córkę Annę. Po pewnym czasie dwie inne: Katarzynę i Urszulę oraz jednego syna, Pawła. Później Elżbieta zapadła na chorobę, dzisiaj możemy stwierdzić, że były to straszliwe napady migreny. Zmieniła się, nie była już taką samą kobietą, jak kiedyś. Nabrała obrzydzenia do mężczyzn i za żadne skarby świata nie chciała się do nich zbliżać.